Zostawić dziecko to nie grzech
Spakuj się, zostaw dziecko i wyjedź. Pomyśl o sobie i korzystaj z życia. W końcu nie samym dzieckiem człowiek żyje.
Czy namawiam Cię do złego? Nie, skąd. Zachęcam Cię do tego, by pozwolić sobie na chwile szczęścia w wydaniu, o którym być może nie masz jeszcze zielonego pojęcia. Daj sobie szansę na jego poznanie. Nie wierzę w to, że żaden rodzic nie ma potrzeby pobycia dłużej niż 1 dzień w izolacji od dzieci. Nawet jeśli zarzeka się, że nie jest mu to do szczęścia potrzebne, to moim zdaniem nie zdaje sobie po prostu z tego sprawy, bo nigdy nie spróbował. Jeśli natomiast zapiera się rękami i nogami, bo wie, że będzie płakać z tęsknoty już po kilku godzinach, to może ma problem ze sobą?
Dotyczy to głównie kobiet. To one często tak zatracają się w macierzyństwie, że nie potrafią wytrzymać bez dziecka nawet kilku godzin. Co dopiero mówić o kilku dniach, tygodniu czy dwóch. Zapominają o sobie i o swoich przyjemnościach. Nie dają sobie szansy na odpoczynek i nabranie dystansu. Tak bardzo wchodzą w świat zajmowania się dzieckiem i domem, że rozmowa na inny temat jest niemożliwa. Nie mają zainteresowań, pasji, marzeń innych niż te, dotyczące dzieci. To smutne, niepokojące, denerwujące i szkodliwe. Tak – uważam, że to niszczące dla niej samej, dla dziecka i dla jej partnera.
Nawet weekendowa odskocznia od dzieci może sprawić, że nabierzesz dystansu do siebie i świata. Naładujesz akumulatory, spędzisz w końcu wspaniałe chwile sam na sam ze swoim mężczyzną. Wrócisz wypoczęta i pełna energii, bez wyrzutów i pretensji do samej siebie, bo w końcu szczęśliwa mama to szczęśliwe dziecko. Oczywiście to samo dotyczy ojców. Oni też zasługują na odpoczynek w pojedynkę, z kolegami, lub na chwile ze swoją żoną czy partnerką, bez dziecka pomiędzy nimi.
Ci, którzy nie mają rodziny, opiekunki czy dobrych znajomych, z którymi można zostawić dziecko, są poza moją oceną. Tak się zdarza i współczuję, bo wiem, że pomocna dłoń zawsze się przyda.
Jest jednak spora grupa rodziców, którzy mogliby wyjechać w spokoju na urlop we dwoje, bez dzieci, bez pieluch, bez wrzasków, za to z dobrą książką, romantyczną kolacją i wspaniałymi wspomnieniami. Mają takie możliwości, ale nie korzystają. Dlaczego? Nie wiem. Często mają sprawnych, zdrowych rodziców, w tym samym mieście lub kilka godzin od miejsca zamieszkania, którzy z chęcią zostaliby kilka dni z wnukiem. Niemniej wiele osób zaczyna wtedy się doszukiwać problemów, wymówek i tak występują wciąż w filmie ” W 365 dni dookoła dziecka”. Czy coś by stracili zostawiając dziecko na kilka dni? Myślę, że niewiele, a może i nic. Ominięcie pierwszej kupy zrobionej do nocnika to naprawdę nie jest koniec świata, a mam wrażenie, że dla niektórych pieluchy, zupy i kupy to jedyne tematy, cele i przyjemności.
Pierwszy raz wyjechałam na tygodniowy urlop bez córki, gdy miała niecałe 2 lata. Turcja, plaża, beztroskie chwile, mąż u boku. Było cudownie. Notabene, polecam hotel Jiva Beach Resort w Turcji. Gdyby nie obecna sytuacja polityczna, mogłabym jechać tam ponownie.
Czy tęskniłam za córką? Tak, ale w zdrowy sposób. Wiedziałam, że jest pod dobrą opieką moich rodziców i że jest jej dobrze. Rozmowy co jakiś czas i zdjęcia córki wystarczyły mi, by pamiętać, że ktoś na mnie czeka. Nie wisiałam na telefonie całą dobę i nie rozklejałam się na widok małych dzieci. Wręcz przeciwnie – pojechałam bez dziecka, żeby od niego odpocząć, więc biegające, płaczące i rozwrzeszczane dzieci nie były mi do szczęścia potrzebne.
Powtórzyłam to także w kolejnych latach. Dziecko było najpierw u dziadków, a potem korzystało z wakacyjnych atrakcji nadmorskiej miejscowości nad Bałtykiem, oczywiście z dziadkami i to w ilości podwójnej. Co my, rodzice robiliśmy w tym czasie? Zwiedzaliśmy, odpoczywaliśmy, cieszyliśmy się pięknymi widokami, wspaniałym towarzystwem i sobą. Nikt nie ucierpiał wskutek tygodniowej rozłąki. Nie żyjemy w średniowieczu i dzisiejsza technika pozwala się przecież słyszeć i widzieć.
Chwilami zapominałam o tym, że mam dziecko i to bardzo dobrze. To wcale nie znaczy, że jestem złą matką, że nie kocham, nie tęsknię, nie angażuję się. Taka chwila zapomnienia jest potrzebna każdemu rodzicowi i trzeba wtedy z niej korzystać na 100%, jeśli tylko jest taka możliwość.
Powrót był cudowny, bo pełna energii, wypoczęta i stęskniona mogłam ze spokojem i radością wejść ponownie w świat rodzicielski. Córka doskonale wiedziała gdzie byłam, co robiłam i dlaczego nie była z nami. Nie ma mowy o tym, by kłamać, wymyślać niestworzone historie. Chcę, by wiedziała, że każdy zasługuje na chwile odpoczynku także od siebie i że jest to normalne, zdrowe, potrzebne. Poza tym wiedziała, że spędzi wspaniały czas z dziadkami i tak oczywiście było. Wspomina go cudownie. Czy dziecko było złe, smutne, nie chciało wracać do domu? Ależ skąd. Przywitanie było cudowne, uściskom i całusom nie było końca i wiem, że całej naszej trójce wyszło to na dobre.
- Rodzice – jeśli choć raz na jakiś czas wyjeżdżacie gdzieś sami, bez dzieci – róbcie tak dalej, bo sami wiecie najlepiej, że to przynosi ogromne korzyści nie tylko wam, ale i wszystkim dookoła.
- Rodzice – jeśli macie możliwość wyjechania na tydzień, kilka dni, lub chociaż wyjścia na kilka godzin – zróbcie to. Warto się odważyć i powtarzać to co jakiś czas.
- Pamiętaj – życie nie kręci się tylko wokół dzieci. Myśl też o sobie, o swoim związku, o swoich przyjemnościach małych i dużych.
Moje miejsca w sieci
PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ
Qi Gong – moje odkrycie miesiąca.
Zobaczyłam morze i oczy się zaświeciły. Usłyszałam delikatne dźwięki - odprężyłam się. Wykonałam pierwsze ruchy i wiedziałam, że będzie dobrze. Potem pojawiły się łzy i zszedł stres z ostatnich dni. Poczułam spokój w głowie, a energię w ciele. QiGong - moje odkrycie...
TOP 7 narzędzi przydatnych w tworzeniu treningów online
Jak zmontować trening video? Skąd brać zdjęcia? Jak stworzyć grafikę promującą treningi? Przed tobą 7 narzędzi których używam na co dzień w świecie treningów online i w ogóle podczas pracy w Internecie. Polecam je, bo bardzo ułatwiają pracę, są proste w obsłudze,...
Co robić w tym trudnym czasie? 14 wskazówek na temat komunikacji z klientami zajęć grupowych
Nie dam ci gwarancji. Nie powiem, że to zawsze zadziała. Jednak chcę pomóc ci choć trochę, bazując na tym, co wiem, co widzę, co sama sprawdzam i widzę, że działa. Obecna sytuacja związana z koronawirusem dotyka nas wszystkich, także instruktorów fitness i tańca,...
Newsletter
Czy chcesz być na bieżąco?
Zapisz się na Newsletter, a nie przegapisz najnowszych wpisów.
Dodatkowo dostaniesz w prezencie Fitnessowe Must Know, czyli listę 6 rzeczy, które pomogą uniknąć fitnessowo-biznesowych problemów.
Popieram. Przecież po urodzeniu dziecka kobieta nie staje się z nim jedną istotą, więc nie musi go też za sobą wszędzie ciągnąć. Jednemu i drugiemu czasem przyda się chwila odpoczynku od siebie 🙂
Też mam wrażenie, że wiele matek o tym zapomina i traktuje dziecko tak, jak gdyby nadal było połączone z nią pępowiną.
Niestety mam często wrażenie, że wiele kobiet jednak uznaje, że staje się jedną istotą. Widać to najlepiej po używaniu wciąż liczby mnogiej w mowie i piśmie;)
Mądre słowa ????. Podpisuje się pod tym obiema rękoma. Szkoda tylko, że ciągle panuje stereotyp: – matka ,która chce odetchnąć to zła matka. Komentarze ludzi z otoczenia bywają mocno irytujące. Grunt to się nie przejmować i robić swoje w miarę możliwości ????
Cieszę się, że tekst zdobył Twoje uznanie. Czas zmienić to myślenie i pokazać, że matka, która chce odetchnąć, to mama, która pokaże dziecku, że wiele w życiu się liczy, nie tylko ono, a to jest piękne.
W końcu jakiś mądry rodzic, który potrafi myśleć też o sobie i swoich potrzebach. Bez podejścia “wszędzie z dzieckiem”. Bardzo zdrowe podejście, dobrze wiedzieć, że są jeszcze osoby które mają troche dystansu
Ja mam ogromny problem z “zostawianiem dzieci”. I ja wiem że to jest choroba mojego matczynego mózgu i że to źle, sytuacja nasza rodzinna powoduje że dzieci są ze mną i męzem przez cały czas. Resztę rodziny widują rzadko, więc nie bardzo potrafią czy chcą zostawać pod ich opieką. A może to raczej ja nie bardzo chcę je zostawiać… trudna sprawa.
Przede wszystkim dziękuję ci, że potrafisz przyznać się, że może ty masz obawy i nie do końca słuszne. Większość osób jest tu zero-jedynkowych – są na tak, lub krytykują moje podejście w 100%. Myślę, że szok nie jest wskazany, ale spróbuj coś zmienić małymi krokami. Raz wyjdź na spotkanie z koleżankami. Innym razem wyjedź na weekend, jeszcze kiedyś weź nianię poleconą i wyjdź z mężem i może w końcu zostawisz z dziadkami na kilka dni. Jak ty spróbujesz się na to otworzyć i mąż ci pomoże, bo to ważne, to nie może się nie udać. Spróbujesz?
Ja jak zawsze rekomenduje zdrowy rozsądek i równowagę w każdym aspekcie życia. Moją córkę pierwszy raz tak na dłużej (dokładnie 7 dni) zostawiłam, gdy miała 1,5 roku. Została z babcią. Uważam, że rodzice powinni znaleźć też czas dla siebie. Ale niestety nie jest to zawsze proste, jest to umiejętność, której trzeba się nauczyć.
Równowaga we wszystkim przede wszystkim:) Masz rację, że niektórzy muszą się tego uczyć, ale najgorzej jeśli nie chcą i z założenia negują takie podejście. Nawet nie spróbują, ale wiedzą, że to zło, a ci, co to stosują nie myślą o dziecku.
Czasami nawet od dzieci trzeba odpocząć.
Masz fajne podejście. Zgadzam się z każdym słowem, na razie nie mam dzieci ale chciałabym postępować w sposób jaki opisujesz, w momencie jak się one pojawią. Taka mnie jednak naszła refleksja z innej nieco beczki, że pewnie na tych, przez wszystkich wyśmiewanych forach mamowych, mogłabyś zostać skrytykowana. Bardzo wielu jest wśród rodziców, fanów “rodzicielstwa bliskości”, które często sprowadza się do bycia z dzieckiem zawsze i wszędzie. Efekty zwykle są opłakane…
Tak, zdaję sobie sprawę z tego, że część by mnie skrytykowała i to ostro, a przecież bliskość i duża więź z dzieckiem nie wyklucza spędzania co jakiś czas kilku dni osobno. Tak wspaniale można wszystko pogodzić. Oto przykład z ostatnich tygodni: ja na szkoleniu całą sobotę, a mąż cały dzień spędza z córką na zabawach, spacerach itp. Inny dzień – ja zajmuję się cały dzień. Inny dzień – wspólnie w 3 spędzamy rodzinnie, a jutro córka jedzie do teściów na kilka dni i z mężem będziemy mieć czas dla siebie. Cudowne. I wiesz, nie daj sobie wmówić, że jeśli teraz masz jakieś podejście, to potem się zmieni. Też słyszałam: “Zobaczysz, jak urodzisz itp” – nic się nie sprawdziło. Jestem szczęśliwa, że mam takie podejście i przez to moje dziecko też jest szczęśliwe, a matki i dzieci, które 24h są w tym samym otoczeniu – moim zdaniem wiele tracą, ale niech każdy ma swój pomysł na życie…
Fajnie, że potrafisz to wyważyć. Dzięki temu Tobie jest łatwiej i Twoja pociecha też korzysta. Uczy się funkcjonowania bez rodziców i pogłębia więzi z dziadkami/ciociami/innymi maluchami 🙂